अयं ते स्तोमो अग्रियो हृदिस्पृगस्तु शंतमः ।

अथा सोमं सुतं पिब ॥ ७॥                                                                                                                                                     அயம் தே ஸ்தோமோ அக்ரியோ ஹ்ருதிஸ்ப்ருகஸ்து ஶந்தமஃ ।
அதா ஸோமம் ஸுதம் பிப ॥ 7 ॥

பொருள்:

अयम् அயம் –  இது, இந்த. இங்கு குறிப்பிடப்படுவது இறைவனைப் போற்றும் இந்த ஸ்தோத்திரமும், அதில் உள்ள உயர்ந்த இலட்சியங்களும் ஆகும். மனிதன் தனது வாழ்வின் வழிகாட்டியாக ஏற்றுக்கொள்ள வேண்டிய தெய்வீக உபதேசத்தை இது சுட்டிக்காட்டுகிறது.

ते தே – உனக்கு, உன்னுடைய. இறைவன் உயிரை நோக்கி உரையாடுவதை இச்சொல் உணர்த்துகிறது. இந்த உபதேசம் ஒவ்வொரு சாதகனின் தனிப்பட்ட ஆன்மீக முன்னேற்றத்திற்காக வழங்கப்படுவதாகும்.

स्तोमः ஸ்தோமஃ – துதி, ஸ்தோத்திரம், புகழ்ச்சிக் கூட்டம். இங்கு வெறும் வாய்வழிப் புகழ்ச்சியை மட்டும் குறிக்கவில்லை. இறைவனின் குணங்களை உணர்ந்து, அவற்றை வாழ்க்கையில் நடைமுறைப்படுத்தும் உயர்ந்த இலட்சியத்தை குறிக்கிறது. உண்மையான ஸ்தோத்திரம் என்பது இறைவனைப் போல வாழ முயற்சிப்பதே ஆகும்.

अग्रियः அக்ரியஃ – முதன்மையான, முன்னிலையில் இருப்பது, உயர்ந்தது. இறைவனின் குணங்களைப் பெற வேண்டும் என்ற இலட்சியம் மனிதனின் வாழ்க்கையில் எப்போதும் முன்னணியில் இருக்க வேண்டும். அது வாழ்வின் உயர்ந்த குறிக்கோளாக அமைய வேண்டும் என்பதே இச்சொல்லின் கருத்து.

हृदिस्पृक् ஹ்ருதிஸ்ப்ருக் – இதயத்தைத் தொடுபவை. இறைவனைப் போன்றவராக ஆக வேண்டும் என்ற எண்ணம் வெறும் அறிவில் மட்டும் இல்லாமல், இதயத்தின் ஆழத்திற்குள் பதிய வேண்டும். அந்த இலட்சியம் மனதின் ஆழ்ந்த விருப்பமாக மாற வேண்டும்.

अस्तु அஸ்து – ஆகட்டும், இருக்கட்டும். இது ஒரு ஆசீர்வாதம் அல்லது உபதேச வடிவம். இந்த உயர்ந்த இலட்சியம் சாதகரின் உள்ளத்தில் நிலைபெற வேண்டும் என்று இறைவன் விரும்புகிறான்.

शंतमः ஶந்தமஃ – மிகுந்த அமைதியை அளிப்பது, பேரமைதியானது. இறைவனின் குணங்களைப் பெறும் நோக்கம் மனிதனின் மனத்திற்கு ஆழ்ந்த அமைதியையும் திருப்தியையும் அளிக்கிறது. அந்த இலட்சியம் மனக்குழப்பத்தை நீக்கி உள் அமைதியை வளர்க்கிறது.

अथ அத – பின்னர், அதன்பின், இப்போது. இந்த உயர்ந்த இலட்சியத்தை அடைய வேண்டிய அடுத்த படியை அறிமுகப்படுத்துகிறது. இலட்சியம் மட்டுமே போதாது; அதற்கான சாதனையும் அவசியம் என்பதை உணர்த்துகிறது.

सोमम् ஸோமம் – சோமம்; இங்கு உயிராற்றல், வீரியம், ஆன்மீக சக்தி. இங்கு சோமம் என்பது உடலிலும் மனதிலும் உருவாகும் உயிர்ச் சக்தி, தேஜஸ், வீரியம் மற்றும் ஆன்மீக ஆற்றலைக் குறிக்கிறது. இதுவே உயர்ந்த இலட்சியங்களை அடைய உதவும் உள் சக்தியாகும்.

सुतम् ஸுதம் – உருவாக்கப்பட்ட, உற்பத்தி செய்யப்பட்ட. நல்ல உணவு, ஒழுக்கம், தூய சிந்தனை, பிரம்மச்சரியம் மற்றும் ஆன்மீக வாழ்க்கையின் மூலம் உருவாகும் சோம சக்தியைக் குறிக்கிறது. இது பாதுகாக்கப்பட்டு வளர்க்கப்பட வேண்டிய அரிய செல்வமாகும்.

पिब பிப – பருகு, அருந்து, ஏற்றுக்கொள். இங்கு சோமத்தைப் பருகுதல் என்பது உயிர்ச் சக்தியைப் பாதுகாத்து வளர்த்துக் கொள்வதைக் குறிக்கிறது. அந்த சக்தியை வாழ்க்கையில் செயல்படுத்தி, அதன் மூலம் உயர்ந்த இலட்சியத்தை அடைய வேண்டும் என்பதே இதன் கருத்தாகும்.

விளக்கம்:

இந்த மந்திரம் மனித வாழ்க்கையின் ஆன்மீக முன்னேற்றத்திற்கு அவசியமான இரண்டு அடிப்படை அம்சங்களை வலியுறுத்துகிறது: உயர்ந்த இலட்சியம் மற்றும் அதை அடைவதற்கான உள் ஆற்றல். மனிதன் வெறும் உலகியல் வெற்றிகளையே குறிக்கோளாகக் கொள்ளாமல், இறைவனின் தெய்வீக குணங்களைத் தன்னுள் வளர்த்துக் கொள்ள வேண்டும் என்ற உயர்ந்த நோக்கத்துடன் வாழ வேண்டும் என்பதை இது எடுத்துரைக்கிறது.

“அயம் தே ஸ்தோமோ அக்ரியோ” என்ற மந்திரப் பகுதி, இறைவனைப் போற்றும் இந்த ஸ்தோத்திரமும் அதில் உள்ள தெய்வீக இலட்சியங்களும் மனித வாழ்க்கையின் முதன்மையான குறிக்கோளாக அமைய வேண்டும் என்பதைக் கூறுகிறது. இங்கு “ஸ்தோமம்” என்பது வெறும் வாய்வழிப் புகழ்ச்சியை மட்டும் குறிக்கவில்லை; மாறாக, இறைவனின் சத்தியம், கருணை, தூய்மை, தன்னலமின்மை, ஒழுக்கம் போன்ற உயர்ந்த குணங்களை அறிந்து, அவற்றை வாழ்க்கையில் நடைமுறைப்படுத்தும் முயற்சியைக் குறிக்கிறது. உண்மையான இறை வழிபாடு என்பது இறைவனின் குணங்களைப் போற்றி பாடுவதில் மட்டும் இல்லாமல், அவற்றைத் தன்னுடைய குணங்களாக மாற்றிக் கொள்வதிலேயே இருக்கிறது.

“ஹ்ருதிஸ்ப்ருக் அஸ்து ஶந்தமஃ” என்ற பகுதி, இந்த உயர்ந்த இலட்சியம் வெறும் அறிவுசார் சிந்தனையாக இல்லாமல், இதயத்தின் ஆழத்தைத் தொடும் வாழ்வியல் நோக்கமாக மாற வேண்டும் என்பதை உணர்த்துகிறது. மனிதன் தனது உள்ளத்தின் ஆழத்தில் இறைநெறியை ஏற்றுக்கொள்ளும்போது, அவனது மனம் நிலைபெற்று அமைதியை அடைகிறது. வாழ்க்கையின் குழப்பங்கள், ஆசைகள் மற்றும் மனஅழுத்தங்கள் மெல்ல குறைந்து, உள்ளார்ந்த திருப்தியும் பேரமைதியும் உருவாகின்றன. உயர்ந்த இலட்சியத்துடன் வாழும் மனிதன் வெளிப்புற சூழ்நிலைகளால் எளிதில் அலைக்கழிக்கப்படாமல், உறுதியுடனும் சமநிலையுடனும் வாழ முடிகிறது.

அதன் பின்னர் “அதா ஸோமம் ஸுதம் பிப” என்று மந்திரம் கூறுகிறது. அதாவது, உயர்ந்த இலட்சியம் மட்டுமே போதாது; அதை அடைவதற்குத் தேவையான ஆற்றலையும் மனிதன் வளர்த்துக் கொள்ள வேண்டும். இங்கு “சோமம்” என்பது வேதங்களில் குறிப்பிடப்படும் ஒரு பொருளை மட்டும் குறிக்காமல், உயிராற்றல், வீரியம், மனவலிமை, தேஜஸ் மற்றும் ஆன்மீக சக்தி ஆகியவற்றின் அடையாளமாக விளங்குகிறது. “ஸுதம்” என்பது ஒழுக்கமான வாழ்க்கை, தூய உணவு, நல்ல சிந்தனை, இந்திரியக் கட்டுப்பாடு, பிரம்மச்சரியம் மற்றும் ஆன்மீகப் பயிற்சிகளின் மூலம் உருவாகும் உயர்ந்த உள் சக்தியைக் குறிக்கிறது.

“பிப” என்ற சொல், அந்த சோம சக்தியைப் பருகு அல்லது ஏற்றுக்கொள் என்று அறிவுறுத்துகிறது. அதாவது, மனிதன் தன்னுள் உருவாகும் உயிராற்றலை வீணாக்காமல் பாதுகாத்து, அதை உயர்ந்த இலட்சியங்களை அடைவதற்கான கருவியாகப் பயன்படுத்த வேண்டும். மனவலிமை, ஒழுக்கம் மற்றும் ஆன்மீக உறுதி ஆகியவை வளரும்போது, மனிதன் தனது குறிக்கோள்களை அடைவதற்குத் தேவையான ஆற்றலைப் பெறுகிறான்.

இந்த மந்திரத்தின் ஆழமான தத்துவம் என்னவெனில், இலட்சியமும் ஆற்றலும் ஒன்றுக்கொன்று துணைபுரியும் இரு சக்திகள் என்பதாகும். உயர்ந்த இலட்சியம் இல்லாத ஆற்றல் தவறான பாதையில் செல்லக்கூடும்; அதேபோல் ஆற்றல் இல்லாத இலட்சியம் வெறும் கனவாகவே இருந்து விடும். ஆகவே மனிதன் முதலில் இறைவனின் தெய்வீக குணங்களை அடைய வேண்டும் என்ற உயர்ந்த எண்ணத்தை இதயத்தில் நிலைநிறுத்த வேண்டும். பின்னர் அந்த இலட்சியத்தை அடையத் தேவையான உயிராற்றல், வீரியம், மனவலிமை மற்றும் ஆன்மீக சக்தியை ஒழுக்கமான வாழ்க்கையின் மூலம் பாதுகாத்து வளர்த்துக் கொள்ள வேண்டும்.

இதனால் மனிதன் உள்ளார்ந்த அமைதி, உறுதியான மனநிலை, உயர்ந்த குணநலம் மற்றும் ஆன்மீக முன்னேற்றத்தை அடைகிறான். எனவே, இறைவனைப் போன்ற உயர்ந்த குணங்களை வாழ்க்கையின் முதன்மை இலட்சியமாகக் கொண்டு, அதற்குத் தேவையான சோம சக்தியைக் காத்து வளர்த்து வாழ்வதே மனிதனை பரிபூரண முன்னேற்றம், பேரமைதி மற்றும் தெய்வீக நிலை நோக்கி அழைத்துச் செல்லும் என்பதே இம்மந்திரத்தின் மையச் செய்தியாகும்.

முடிவுரை:

இம்மந்திரம் மனித வாழ்க்கையின் உயர்ந்த நோக்கம் இறைவனின் தெய்வீக குணங்களைத் தன்னுள் வளர்த்துக் கொள்வதாக இருக்க வேண்டும் என்பதை வலியுறுத்துகிறது. உண்மையான இறைபக்தி என்பது வெறும் புகழ்ச்சியோ வழிபாடோ அல்ல; இறைவனின் சத்தியம், தூய்மை, கருணை, ஒழுக்கம் மற்றும் தன்னலமின்மை போன்ற குணங்களை வாழ்க்கையில் நடைமுறைப்படுத்தும் முயற்சியாகும். இந்த உயர்ந்த இலட்சியம் மனதின் மேற்பரப்பில் மட்டுமல்லாமல் இதயத்தின் ஆழத்தில் பதிந்து, மனிதனுக்கு உள் அமைதி, மனநிறைவு மற்றும் வாழ்வின் தெளிவான திசையை வழங்க வேண்டும்.

அதே நேரத்தில், உயர்ந்த இலட்சியத்தை அடைவதற்கு அதற்கேற்ற உள் ஆற்றலும் அவசியம் என்பதை மந்திரம் உணர்த்துகிறது. உயிராற்றல், வீரியம், மனவலிமை மற்றும் ஆன்மீக சக்தியாகிய சோமத்தை ஒழுக்கமான வாழ்க்கை, தூய சிந்தனை, இந்திரியக் கட்டுப்பாடு மற்றும் ஆன்மீக சாதனைகளின் மூலம் உருவாக்கி பாதுகாத்து வளர்த்துக் கொள்ள வேண்டும். இந்த சக்தியே மனிதனை உயர்ந்த குறிக்கோள்களை நோக்கி முன்னேறச் செய்யும் உந்துசக்தியாக விளங்குகிறது.

இலட்சியமும் ஆற்றலும் ஒன்றை ஒன்று பூர்த்தி செய்யும் இரு தெய்வீக ஆதாரங்களாகும். உயர்ந்த இலட்சியம் ஆற்றலுக்கு சரியான திசையைக் கொடுக்கிறது; பாதுகாக்கப்பட்ட உயிராற்றல் அந்த இலட்சியத்தை அடையும் வலிமையை அளிக்கிறது. எனவே, இறைவனைப் போன்ற உயர்ந்த குணங்களை வாழ்க்கையின் முதன்மை நோக்கமாகக் கொண்டு, அதற்குத் தேவையான உள் சக்தியைப் பாதுகாத்து வளர்த்துக் கொண்டு வாழ்வதே மனிதனை அமைதி, வலிமை, நற்குணம், ஆன்மீக உயர்வு மற்றும் பரம நலன் நிறைந்த தெய்வீக வாழ்க்கை நோக்கி வழிநடத்தும் என்பதே இம்மந்திரத்தின் ஆழ்ந்த மற்றும் நிலையான உபதேசமாகும்.