मरुतः पिबत ऋतुना पोत्राद्यज्ञं पुनीतन ।

यूयं हि ष्ठा सुदानवः ॥ २ ॥

மருதஃ பிபத ருதுனா போத்ராத் யஜ்ஞம் புநீதன ।
யூயம் ஹி ஷ்டா ஸுதானவஃ ॥ 2 ॥

பொருள்:

मरुतः மருதஃ – பிராண சக்திகள்; உயிர்மூச்சின் இயக்கங்கள்; உயிரை இயக்கும் ஆற்றல்கள். இங்கு ‘மருதஃ’ என்பது வெறும் வேத தேவர்களை மட்டும் குறிக்கவில்லை. உடலினுள் இயங்கும் பிராண சக்திகளையும், உயிர்மூச்சின் ஒழுங்கான இயக்கத்தையும் குறிக்கிறது. முந்தைய மந்திரத்தில் ‘இந்த்ர’ என்ற சொல்லால் இந்திரிய அடக்கத்தின் அவசியம் கூறப்பட்டிருந்தது; இம்மந்திரத்தில் ‘மருதஃ’ என்ற சொல்லின் மூலம் பிராணசாதனை அல்லது மூச்சு ஒழுக்கத்தின் முக்கியத்துவம் எடுத்துரைக்கப்படுகிறது. உயிர்சக்தியைப் பாதுகாக்கும் கருவியாகப் பிராணசக்தி இங்கு போற்றப் படுகிறது.

पिबत பிபத – பருகுங்கள்; ஏற்றுக்கொள்ளுங்கள்; பாதுகாத்து அனுபவியுங்கள். இங்கு ‘பிபத’ என்பது சாதாரண குடிப்பதைக் குறிக்கவில்லை. உடலில் உருவாகும் சோம உயிர்சாரத்தை வீணாக்காமல் பாதுகாத்து, அதன் பலனை உடலிலும் மனதிலும் நிலைநிறுத்த வேண்டும் என்பதைக் குறிக்கிறது. பிராணசாதனையின் மூலம் உயிர்சாரம் மேல்நோக்கிச் சென்று உடலெங்கும் பரவுவதே இங்கு ‘சோமபானம்’ எனப் பொருள்படுகிறது.

ऋतुना ருதுனா – உரிய காலத்தில்; காலம் தாழாமல்; சமயோசிதமாக.இந்தச் சொல் வாழ்க்கையின் ஆரம்ப மற்றும் யௌவன நிலையிலேயே உயிர்சக்தியைப் பாதுகாக்க வேண்டிய அவசியத்தை எடுத்துக்காட்டுகிறது. சோம சக்தி அதிகமாக உருவாகும் யௌவனக் காலத்தில் அதைக் காக்கும் ஒழுக்கமும் பிராணசாதனையும் மிகவும் தேவையானவை. முதுமையில் இயல்பாக வரும் அமைதி உண்மையான சாதனையின் பலன் அல்ல; இளமையிலேயே அடையும் சுயஒழுக்கமே உயர்ந்த சாதனை என்று இச்சொல் உணர்த்துகிறது.

पोत्रात् போத்ராத் – புனிதப்படுத்துகின்ற; தூய்மையாக்குகின்ற; பரிசுத்தம் தருகின்ற. ‘போத்ராத்’ என்பது உடலையும் மனதையும் சுத்தப்படுத்தும் சோமத்தின் இயல்பைக் குறிக்கிறது. சோம சக்தி உடலுக்கு ஆரோக்கியம் அளித்து, மனதிலுள்ள அசுத்த எண்ணங்களை நீக்கி, வாழ்வை புனிதமாக்கும் சக்தியாக விளங்குகிறது.

यज्ञम् யஜ்ஞம் – யாகம்; அர்ப்பணிப்பான வாழ்க்கை; வாழ்க்கை யஜ்ஞம். இங்கு ‘யஜ்ஞம்’ என்பது வெறும் வேள்விச் சடங்கைக் குறிக்கவில்லை. மனித வாழ்க்கையே ஒரு யஜ்ஞமாகக் கருதப்படுகிறது. ஒழுக்கம், கடமை, தியாகம், உயர்ந்த இலக்கு ஆகியவற்றோடு வாழும் வாழ்க்கையே இங்கு ‘வாழ்க்கை யஜ்ஞம்’ எனப் பொருள்படுகிறது.

पुनीतन புநீதன – புனிதப்படுத்துங்கள்; தூய்மையாக்குங்கள். பிராணசக்திகளே! எங்கள் வாழ்க்கையைப் பரிசுத்தமாக்குங்கள் என்ற வேண்டுதலாக இச்சொல் உள்ளது. பிராணசாதனையால் உடலினுள் பரவும் சோம சக்தி வாழ்க்கையை நோயற்றதாக்கி, மனதைத் தூய்மைப்படுத்தி, வாழ்வை உயர்ந்ததாக்குகிறது.

यूयम् யூயம் – நீங்கள்; உங்களே. இங்கு மருதர்களாகிய பிராணசக்திகளையே நேரடியாக அழைக்கிறது. உயிரை உயர்த்தி காக்கும் பொறுப்பு அவற்றுக்கே உரியது என்பதைக் காட்டுகிறது.

हि ஹி – நிச்சயமாக; உண்மையாக; ஐயமின்றி. பிராணசக்தியின் பயன் கற்பனையல்ல, நிச்சயமான உண்மை என்பதைக் வலியுறுத்தும் சொல்லாக இது வருகிறது. உயிர்மூச்சின் ஒழுக்கமான பயிற்சி உடல்–மன நலத்திற்கு உறுதியான ஆதாரமாகும் என்பதை இது சுட்டுகிறது.

ष्ठा ஷ்டா / ஸ்த – இருக்கின்றீர்கள்; நிலைத்திருக்கின்றீர்கள். மருதர்களின் சக்தி மனித உடலுக்குள் எப்போதும் செயல்பட்டு கொண்டிருக்கிறது. உயிர் இருக்கும் வரை பிராண இயக்கமும் அதனுடன் தொடர்புடைய உயிர்சக்தியும் நிலைத்திருக்கின்றன என்பதை இது உணர்த்துகிறது.

सुदानवः ஸுதானவஃ – மிகுந்த நன்மை தருபவர்கள்; தீமைகளை அகற்றுபவர்கள்; உயர்ந்த கொடை அளிப்பவர்கள். இங்கு ‘ஸுதானவஃ’ என்பது பிராணசக்திகளின் உயர்ந்த செயல்பாட்டைக் குறிக்கிறது. அவை உடலிலுள்ள நோய்களையும் மனதிலுள்ள தீய விகாரங்களையும் அகற்றி, ஆரோக்கியம், தூய்மை மற்றும் உயிர் உற்சாகம் அளிக்கின்றன. எனவே அவை உண்மையில் நன்மை வழங்கும் தெய்வீக சக்திகளாகப் போற்றப்படுகின்றன.

விளக்கம்:

இம்மந்திரம் மனித வாழ்க்கையின் உடல், மனம் மற்றும் ஆன்மிகப் பரிசுத்தத்தை நோக்கிச் செலுத்தும் ஆழமான வேதப் போதனையாகும் இந்த மந்திரம், மனிதனின் உயிர்மூச்சு, உயிர்சாரம் மற்றும் வாழ்க்கை ஒழுக்கம் ஆகியவை ஒன்றோடொன்று தொடர்புடையவை என்பதை உணர்த்துகிறது.

முந்தைய மந்திரத்தில் ‘இந்த்ர’ என்ற சொல்லின் மூலம் இந்திரிய அடக்கம் வலியுறுத்தப்பட்டிருந்தால், இம்மந்திரத்தில் ‘மருதஃ’ என்ற சொல்லின் மூலம் பிராணசாதனையின் முக்கியத்துவம் எடுத்துரைக்கப்படுகிறது. உயிர்சார மான சோமத்தை உடலிலேயே பாதுகாத்து அதன் முழுப் பலனையும் பெறுவதற்கு இந்திரிய ஒழுக்கத்துடன் உயிர்மூச்சின் ஒழுங்கான சாதனையும் அவசியம் என்பதை இம்மந்திரம் போதிக்கிறது.

மந்திரம் முதலில் “மருதஃ” என்று அழைக்கிறது. இங்கு மருதர்கள் என்பது வெளிப்புற தெய்வ சக்திகளை மட்டும் குறிப்பதல்ல; உடலினுள் இயங்கும் பிராண சக்திகளையும் உயிர்மூச்சின் இயக்கங்களையும் குறிக்கிறது. உயிரை இயக்கும் இச்சக்திகளே மனிதனின் உடல், மனம் மற்றும் உயிர்சக்தி நிலைகளை சமநிலைப்படுத்துகின்றன. எனவே உயிரின் உயர்விற்கும் உடலின் ஆரோக்கியத்திற்கும் பிராணசக்தி அடிப்படையாக இருப்பதை மந்திரம் நினைவூட்டுகிறது.

அடுத்து வரும் “பிபத ருதுனா” என்ற சொற்கள் இம்மந்திரத்தின் மையக்கருத்தை வெளிப்படுத்துகின்றன. ‘பிபத’ என்பது வெறும் குடித்தலை அல்ல; உடலில் உருவாகும் சோம உயிர்சாரத்தை பாதுகாத்து அதன் பலனை அனுபவிக்க வேண்டும் என்பதாகும். ‘ருதுனா’ என்பது உரிய காலத்தில், குறிப்பாக உயிர்சக்தி மிகுதியாக உருவாகும் இளமை மற்றும் யௌவன நிலையிலேயே இதற்கான கவனம் தேவை என்பதை உணர்த்துகிறது. முதுமையில் இயல்பாக ஏற்படும் அமைதி உண்மையான சாதனையின் பலனாகக் கருதப்பட முடியாது; இளமையிலேயே மனமும் புலன்களும் அடக்கப்பட்டு உயிர்சாரம் பாதுகாக்கப்படும் போது மட்டுமே அது உயர்ந்த சாந்தியாகும் என மந்திர விளக்கம் உணர்த்துகிறது.

இங்கு சோமம் என்பது உணவிலிருந்து உருவாகும் உயிர்சாரம் அல்லது உயிர் வலிமையைக் குறிக்கிறது. அந்த உயிர்சாரத்தைப் பாதுகாக்க பிராணசாதனை மிகவும் அவசியமாகக் கருதப்படுகிறது. ஒழுங்கான மூச்சுப்பயிற்சி மற்றும் உயிர்மூச்சின் கட்டுப்பாட்டின் மூலம் சோம சக்தி மேல்நோக்கி எழுந்து உடலெங்கும் பரவுகிறது என்று மந்திரம் கூறுகிறது. இந்த உயிர்சக்தி வீணாகாமல் உடலிலேயே பரவி நிற்பதே ‘மருதர்களின் சோமபானம்’ எனக் கருதப்படுகிறது.

பின்னர் மந்திரம் “போத்ராத் யஜ்ஞம் புநீதன” என்று கூறுகிறது. ‘போத்ராத்’ என்பது புனிதப்படுத்தும், தூய்மையாக்கும் சக்தியைச் சுட்டுகிறது. சோம உயிர்சாரம் உடலை நோயின்றி காக்கிறது; மனதிலுள்ள அசுத்த எண்ணங்களையும் கலக்கங்களையும் நீக்கி மனத்தைத் தெளிவாக்குகிறது. இதனால் மனித வாழ்க்கை முழுவதும் புனிதமடைகிறது. ‘யஜ்ஞம்’ என்ற சொல் இங்கு வெறும் வேள்விச் சடங்கைக் குறிக்கவில்லை; மனித வாழ்க்கையே ஒரு யஜ்ஞமாகக் கருதப்படுகிறது. கடமை, ஒழுக்கம், தியாகம் மற்றும் உயர்ந்த நோக்கத்துடன் வாழும் வாழ்க்கையே இந்த ‘வாழ்க்கை யஜ்ஞம்’ ஆகும். அதனைப் பிராணசக்திகளே தூய்மைப்படுத்தட்டும் என்ற வேண்டுதலே ‘புநீதன’ என்ற சொல்லில் அடங்கியுள்ளது.

மந்திரத்தின் இறுதிப்பகுதியான “யூயம் ஹி ஷ்டா ஸுதானவஃ” உயிர்மூச்சின் தெய்வீக ஆற்றலைப் போற்றுகிறது. ‘நீங்களே நிச்சயமாக நன்மை அளிப்பவர்கள்’ என்று மருதர்களைப் புகழ்கிறது. ‘ஸுதானவஃ’ என்பது மிகுந்த நன்மை தருபவர்கள், தீமைகளை அகற்றுபவர்கள் என்ற பொருளைக் கொண்டது. பிராணசக்தி உடலிலுள்ள நோய்களையும் மனதிலுள்ள தீய விகாரங்களையும் நீக்கி, மனிதனை உடல் நலம், மனத் தூய்மை மற்றும் உயிர் உற்சாகத்துடன் வாழச் செய்கிறது. ஆகவே இச்சக்திகள் உண்மையில் தெய்வீக அருளின் வடிவமாகவே கருதப்படுகின்றன.

இதனால் இம்மந்திரம் முழுமையாக நோக்கினால், மனித வாழ்க்கையின் உயர்விற்கு ஜிதேந்திரியம் (இந்திரிய அடக்கம்) மற்றும் பிராணசாதனை ஆகிய இரண்டும் ஒன்றுக்கொன்று துணையாக இருக்க வேண்டிய அவசியத்தை எடுத்துரைக்கிறது. குறிப்பாக இளமைக்காலத்தில் உருவாகும் உயிர்சக்தியை உரிய முறையில் பாதுகாக்க வேண்டும்; அதற்குப் பிராணசாதனை இன்றியமையாததாகும். அந்த உயிர்சாரம் உடலெங்கும் பரவி வாழ்க்கையை நோயற்றதாகவும் மனதைத் தூய்மையானதாகவும் மாற்றி, மனித வாழ்க்கை யஜ்ஞத்தைப் புனிதமாக்குகிறது. இவ்வாறு இம்மந்திரம் உடல் ஆரோக்கியம், மன சுத்தி மற்றும் ஆன்மிக உயர்வு ஆகிய மூன்றையும் ஒருங்கிணைக்கும் உயர்ந்த வாழ்க்கை நெறியை நமக்கு உணர்த்துகிறது.

முடிவுரை:

இம்மந்திரம் மனித வாழ்க்கையின் உண்மையான உயர்வு உயிர்சக்தியின் பாதுகாப்பிலும் பிராணசாதனையின் ஒழுக்கத்திலும் நிலைத்திருக்கிறது என்பதை ஆழமாக எடுத்துரைக்கிறது. இளமை மற்றும் யௌவனக் காலங்களில் அதிகமாக உருவாகும் சோம உயிர்சாரத்தை காலமறிந்து காத்து வளர்ப்பது மிகவும் அவசியம் என்பதை இது வலியுறுத்துகிறது. அதற்காக இந்திரிய அடக்கத்துடன் பிராணசாதனையும் இன்றியமை யாததாகும். உயிர்மூச்சின் ஒழுங்கான சாதனையால் சோம சக்தி உடலெங்கும் பரவி நோய்களை நீக்கி, உடலை ஆரோக்கியமாகவும் மனதைத் தூய்மையாகவும் மாற்றுகிறது. இவ்வாறு பரிசுத்தமடைந்த வாழ்க்கையே உண்மையான ‘வாழ்க்கை யஜ்ஞம்’ ஆகும். மேலும் மருதர்களாகிய பிராணசக்திகள் மனிதனின் தீய விகாரங்களை நீக்கி, நன்மை, உற்சாகம் மற்றும் ஆன்மிக முன்னேற்றத்தை அளிக்கும் தெய்வீக அருளாக விளங்குகின்றன. ஆகவே இம்மந்திரம், உயிர்சக்தியைப் பாதுகாக்கும் ஒழுக்கமான வாழ்க்கை மனிதனை உடல் நலம், மனச் சுத்தி மற்றும் உயர்ந்த ஆன்மிக நிலை நோக்கி வழிநடத்தும் என்ற ஆழ்ந்த வேத உண்மையை வெளிப்படுத்துகிறது.