आ त्वा कण्वा अहूषत गृणन्ति विप्र ते धियः ।

देवेभिरग्न आ गहि ॥ २ ॥

ஆ த்வா கண்வா அஹூஷத க்ருணந்தி விப்ர தே திய: ।
தேவேபிரக்ன ஆ கஹி ॥ 2 ॥

பொருள்:

आ ஆ – அண்மையில், இங்கு, எம்மிடத்தில், எல்லாத் திசைகளிலிருந்தும். இச்சொல் இறைவனை தொலைவில் இருப்பவராக அல்லாது, நம்மிடம் வரவேண்டியவராகவும், உள்ளத்தில் வெளிப்பட வேண்டியவராகவும் உணர்த்துகிறது. அறிவுடையோர் எல்லாத் திசைகளிலும் இறை மகிமையை உணர்ந்து அவரை அணுகுகின்றனர் என்பதையும் குறிக்கிறது.

त्वा த்வா – உம்மை, உங்களை. இங்கு இறைவனே நேரடியாக அழைக்கப் படுகிறார். மனிதன் தன்னுடைய புகழ், பலம் அல்லது பொருள்களை அல்லாது, இறைவனையே சரணாகதி கொண்டு அழைக்க வேண்டும் என்ற உணர்வை வெளிப்படுத்துகிறது.

कण्वाः கண்வாஃ – மேதாவிகள், ஞானிகள், மந்திரத்தின் உண்மைப் பொருளை உணர்ந்தவர்கள். விளக்க உரைப்படி, “கண்வர்” என்போர் ஆழ்ந்த சிந்தனையுடைய ஞானிகள். அவர்கள் உலகின் ஒவ்வொரு நிகழ்விலும் இறை மகிமையையே காண்கிறார்கள். இயற்கையின் அனைத்தும் இறைவனைப் புகழ்கின்றன என்பதை உணர்ந்த அறிவாளிகளை இச்சொல் குறிக்கிறது.

अहूषत அஹூஷத – அழைத்தனர், வேண்டினர், அழைப்பு விடுத்தனர். ஞானிகள் இறைவனை மனமார அழைக்கின்றனர். இது வெறும் வாய்ச் சொல்லான அழைப்பு அல்ல; உள்ளார்ந்த பக்தி, தேடல் மற்றும் இறையருள் வேண்டுதல் ஆகியவற்றின் வெளிப்பாடு ஆகும்.

गृणन्ति க்ருணந்தி – புகழ்கின்றனர், துதிக்கின்றனர். இறைவனின் செயல்கள் அனைத்திலும் முழு ஞானமும் ஒழுங்கும் காணப்படுவதால், மேதாவிகள் அவரைத் துதிக்கின்றனர். மலைகள், பூமி, சூரியன், சந்திரன், நட்சத்திரங்கள் என அனைத்திலும் இறை மகிமையை உணர்ந்து புகழ்வதே இச்சொல்லின் ஆழமான கருத்தாகும்.

विप्र விப்ர – ஞானமிக்கவர், அறிவால் நிறைந்தவர், சிறப்பாக நிறைவு செய்பவர். விளக்க உரையில், “எங்களை விசேஷமாகப் பூரணப்படுத்துகின்ற இறைவா” என்று பொருள் தரப்பட்டுள்ளது. இறைவன் அனைத்தையும் அறிவுடனும் நோக்குடனும் நடத்துகின்ற பேரறிவுடையவன் என்பதை இச்சொல் உணர்த்துகிறது.

ते தே – உமது, உங்களுடைய. இறைவனின் செயல்கள் அனைத்தும் அவருடைய தெய்வீக அறிவின் வெளிப்பாடுகள் என்பதைச் சுட்டுகிறது. உலகின் ஒழுங்கும் இயக்கமும் அவரது ஞானத்தால் அமைந்தவை என்ற எண்ணத்தை தருகிறது.

धियः தியஃ – புத்திசாலித்தனமான செயல்கள், ஞானபூர்வமான செயற்பாடுகள், தெய்வீக அறிவுச் செயல்கள். இறைவனின் ஒவ்வொரு செயலிலும் ஆழ்ந்த அறிவும் நோக்கமும் காணப்படுகிறது. படைப்பு, பாதுகாப்பு, இயற்கையின் ஒழுங்கு அனைத்தும் தெய்வீக புத்திசாலித்தனத்தின் வெளிப்பாடுகள் என்பதையே இச்சொல் எடுத்துரைக்கிறது.

देवेभिः தேவேபிஃ – தெய்வீக குணங்களுடன், எல்லா திவ்ய சக்திகளுடனும். விளக்க உரைப்படி, இறைவன் தனியாக அல்லாது, கருணை, ஒளி, தூய்மை, ஞானம், சக்தி போன்ற அனைத்து தெய்வீக குணங்களுடனும் நம்மை அணுக வேண்டும் என வேண்டப்படுகிறது.

अग्ने அக்னே – அக்னியே! முன்னே நடத்துபவரே! ஒளியளிப்பவரே! தலைமைத் தெய்வமே! இங்கு “அக்னி” என்பது வெறும் நெருப்பு அல்ல; மனிதனை உயர்வுப் பாதையில் நடத்தும் இறை ஒளி. அறியாமை இருளை நீக்கி முன்னேற்றம் அளிக்கும் தெய்வீக வழிகாட்டியாக இறைவன் போற்றப்படுகிறார்.

आ ஆ – இங்கு, எம்மிடத்தில், எங்களை நோக்கி. இறைவன் மனிதனின் வாழ்க்கையிலும் உள்ளத்திலும் வெளிப்பட வேண்டுமென்ற ஆழ்ந்த வேண்டுதலை இது காட்டுகிறது.

गहि கஹி – வருக, அடையுங்கள், எம்மை அணுகுங்கள். இது இறைவனை நோக்கிய இறுதி வேண்டுகோள். “தெய்வீக குணங்களோடு எம்மை அடைந்து அருள்புரியுங்கள்” என்ற பக்தி நிறைந்த அழைப்பாகும். மனித வாழ்வில் இறை அருள், ஒளி, ஞானம் வந்து நிலைபெற வேண்டும் என்ற பிரார்த்தனையை வெளிப்படுத்துகிறது.

விளக்கம்:

இந்த வேத மந்திரம், இறைவனின் மகிமையையும், அவரை உணர்ந்த மேதாவிகளின் ஆன்மிகப் பார்வையையும், தெய்வீக குணங்களுடன் இறைவன் மனிதனை அணைய வேண்டிய தேவையையும் ஆழமாக எடுத்துரைக்கிறது.

இந்த மந்திரத்தில் முதலில், இறை உண்மையை உணர்ந்த “கண்வர்” எனப்படும் மேதாவிகள் பற்றிக் கூறப்படுகிறது. இவர்கள் சாதாரண அறிஞர்கள் அல்லர்; மந்திரங்களின் உட்பொருளையும், உலகின் மறைந்துள்ள தெய்வீக ஒழுங்கையும் புரிந்த ஞானிகள் ஆவர். அவர்கள் இறைவனை வெறும் கோயில் அல்லது சடங்குகளில் மட்டுமே காண்பதில்லை; உலகின் எல்லாத் திசைகளிலும், இயற்கையின் ஒவ்வொரு வெளிப்பாட்டிலும் இறை மகிமையையே காண்கிறார்கள். ஆகவே அவர்கள் இறைவனை “அஹூஷத” — மனமார அழைக்கின்றனர், வேண்டுகின்றனர்.

இந்த அழைப்பு வெறும் வார்த்தை அல்ல; அது ஆழ்ந்த ஆன்மிக உணர்வின் வெளிப்பாடு. உண்மையான ஞானம் மனிதனை இறைவனிடமே கொண்டு செல்கிறது என்பதை இம்மந்திரம் உணர்த்துகிறது. மனிதன் தன் தனிப்பட்ட பெருமை, செல்வம் அல்லது வலிமையை நம்பாமல், இறைவனையே சரணாகதி கொண்டு அழைக்க வேண்டும் என்ற உயர்ந்த உணர்வு இதில் மறைந்துள்ளது.

மந்திரம் அடுத்ததாக, “க்ருணந்தி” என்ற சொல்லின் மூலம் ஞானிகள் இறைவனைப் புகழ்கின்றனர் எனக் கூறுகிறது. இந்தப் புகழ்ச்சி வெறும் பக்திச் சொல்லல்ல; அது அனுபவத்தின் அடிப்படையில் எழும் துதி. அவர்கள் உலகைப் பார்க்கும் போது, அனைத்திலும் இறைவனின் அறிவும் ஒழுங்கும் வெளிப்படுவதை உணர்கிறார்கள். பனியால் மூடப்பட்ட மலைகள், உயிர்களைத் தாங்கும் பூமி, ஒளி தரும் சூரியன், அமைதியளிக்கும் சந்திரன், விண்மீன்களின் ஒழுங்கான இயக்கம் — இவை அனைத்தும் இறைவனின் மகிமையைப் பாடுகின்றன என்று அவர்கள் உணர்கிறார்கள். இயற்கை முழுவதும் இறைத் துதியின் மொழியாகவே அவர்களுக்கு தோன்றுகிறது.

“விப்ர” மற்றும் “தே தியஃ” என்ற சொற்கள், இறைவனின் தெய்வீக அறிவையும், அவரது செயற்பாடுகளின் பேரறிவையும் எடுத்துரைக்கின்றன. இறைவனின் ஒவ்வொரு செயலிலும் சீரிய நோக்கம், ஒழுங்கு, ஞானம் மற்றும் பூரணத் திட்டம் உள்ளது. படைப்பு, பாதுகாப்பு, உலக இயக்கம் ஆகியவை சீரற்ற சம்பவங்கள் அல்ல; அவை அனைத்தும் பேரறிவுடைய இறைச் செயல்கள் என்பதை மேதாவிகள் உணர்ந்து துதிக்கின்றனர்.

மந்திரத்தின் இறுதிப் பகுதி மிகவும் முக்கியமான வேண்டுதலை முன்வைக்கிறது — “தேவேபிரக்ன ஆ கஹி”. இங்கு “அக்னி” என்பது வெறும் பௌதிக நெருப்பு அல்ல; மனிதனை முன்னேற்றப் பாதையில் நடத்தும் தெய்வீக ஒளி, அறியாமை இருளை நீக்கும் இறை வழிகாட்டி. அந்த இறைவன் தனியாக அல்லாது, எல்லா தெய்வீக குணங்களுடனும் மனிதனை அணைய வேண்டும் என்று வேண்டப்படுகிறது. கருணை, ஞானம், ஒளி, தூய்மை, வலிமை, நற்குணம் போன்ற திவ்ய சக்திகளோடு இறைவன் நம் உள்ளத்தில் வெளிப்பட வேண்டும் என்பதே இந்தப் பிரார்த்தனையின் சாரம்.

எனவே, இந்த மந்திரம் ஒரு சாதாரண துதி அல்ல. அது, உலகின் அனைத்திலும் இறை மகிமையை உணர்ந்த மேதாவிகளின் ஆன்மிக அனுபவத்தை வெளிப்படுத்துகிறது. இறைவனின் பேரறிவை உணர்ந்து அவரை மனமார துதித்து, தெய்வீக குணங்களோடு நம் வாழ்வை அணைந்து, அறியாமையிலிருந்து ஞானத்திற்கு, இருளிலிருந்து ஒளிக்குப், சாதாரண வாழ்விலிருந்து உயர்ந்த ஆன்மிக வாழ்விற்கு வழிநடத்த வேண்டும் என்ற ஆழ்ந்த இறைவேண்டுதலாக இந்த மந்திரம் விளங்குகிறது.

முடிவுரை:

இந்த மந்திரம், இறை உண்மையை உணர்ந்த மேதாவிகள் உலகின் அனைத்திலும் இறைவனின் மகிமையையும் பேரறிவையும் காண்கிறார்கள் என்பதை எடுத்துரைக்கிறது. அவர்கள் இயற்கையின் ஒவ்வொரு வெளிப்பாட்டிலும் — மலைகள், பூமி, சூரியன், சந்திரன் மற்றும் விண்மீன்களின் ஒழுங்கிலும் — தெய்வீக செயல்பாட்டை உணர்ந்து, இறைவனையே மனமார அழைத்து துதிக்கின்றனர். இறைவனின் ஒவ்வொரு செயலும் ஞானம், ஒழுங்கு மற்றும் பூரண நோக்கத்தால் நிரம்பியவை என்பதை உணர்ந்த அவர்கள், மனிதனை உயர்வுப் பாதையில் நடத்தும் அக்னி வடிவ இறைஒளி தெய்வீக குணங்களோடு வாழ்வில் வெளிப்பட வேண்டும் என்று வேண்டுகின்றனர். ஆகவே இந்த மந்திரம், உலகில் இறை மகிமையை உணர்ந்து, அவரை சரணடைந்து துதித்து, அறியாமையிலிருந்து ஞானத்திற்கும், இருளிலிருந்து ஒளிக்கும், சாதாரண வாழ்விலிருந்து உயர்ந்த ஆன்மிக நிறைவை நோக்கியும் மனிதனை வழிநடத்தும் ஆழ்ந்த இறைவேண்டுதலாக விளங்குகிறது.