सं चोदय चित्रमर्वाग्राध इन्द्र वरेण्यम् ।
असदित्ते विभु प्रभु ॥ ५ ॥

സം ചോധയ ചിത്രംമർവാഗ്രാധ ഇന്ദ്ര വരേണ്യം ।
അസദിത്തേ വിഭു പ്രഭു ॥ 5 ॥

പദാർത്ഥം

सं (സം) പൂർണ്ണമായി, ഒന്നിച്ച്, നന്നായി. ഈശ്വരന്റെ അനുഗ്രഹം പൂർണ്ണമായി നമുക്ക് ലഭിക്കുകയും എല്ലാ നല്ല ശക്തികളും ഒന്നിച്ച് ചേർന്ന് നന്മ നൽകുകയും വേണം എന്നതിനെ ഇത് സൂചിപ്പിക്കുന്നു.

चोदय (ചോദയ) പ്രേരിപ്പിക്കുക, ഉത്സാഹിപ്പിക്കുക, മുന്നോട്ട് നയിക്കുക. ഈശ്വരൻ നമ്മെ നല്ല പ്രവർത്തനങ്ങളിലും ധർമ്മത്തിലും ലോകക്ഷേമത്തിലും ഏർപ്പെടാൻ പ്രേരിപ്പിക്കണമെന്നുള്ള പ്രാർത്ഥനയാണിത്.

चित्रम् (ചിത്രം) അത്ഭുതകരമായ, പ്രകാശമാനമായ, ജ്ഞാനം വളർത്തുന്ന. ഇത് സാധാരണ ഭൗതിക സമ്പത്തിനെ മാത്രം സൂചിപ്പിക്കുന്നില്ല. ജ്ഞാനം, സദ്ഗുണം, ലോകക്ഷേമം, ഉന്നതമായ ജീവിതം എന്നിവയ്ക്ക് സഹായിക്കുന്ന ശ്രേഷ്ഠമായ സമ്പത്തിനെയാണ് ഇത് സൂചിപ്പിക്കുന്നത്.

अर्वाक् (അർവാക്) ഞങ്ങളിലേക്കായി, ഞങ്ങളുടെ ദിശയിലേക്ക്. ഈശ്വരന്റെ അനുഗ്രഹം, സമൃദ്ധി, ജ്ഞാനം, നന്മ എന്നിവ നമ്മളിലേക്ക് വരണം എന്ന വികാരത്തെ ഇത് പ്രകടിപ്പിക്കുന്നു.

राधः (രാധഃ) നേട്ടം നൽകുന്ന സമ്പത്ത്, വിജയം നൽകുന്ന സമൃദ്ധി. നല്ല കാര്യങ്ങൾ പൂർത്തിയാക്കാനും ലോകക്ഷേമത്തിന് ഉപകാരപ്പെടുന്ന പ്രവർത്തനങ്ങൾ നടത്താനും സഹായിക്കുന്ന സമ്പത്ത്.

इन्द्र (ഇന്ദ്ര) പരമൈശ്വര്യമുള്ള ഈശ്വരൻ, ശക്തിയുടെ അധിപൻ. എല്ലാറ്റിനെയും നിയന്ത്രിക്കുന്ന ശക്തിയുള്ള ഈശ്വരനെ ആഹ്വാനം ചെയ്ത് പ്രാർത്ഥിക്കുന്നതാണ്.

वरेण्यम् (വരേണ്യം) തിരഞ്ഞെടുക്കാൻ യോഗ്യമായ, ഉന്നതമായ, ശ്രേഷ്ഠമായ. ധാർമ്മികമായ മാർഗത്തിലൂടെ ലഭിച്ചതും നല്ല രീതിയിൽ ഉപയോഗിക്കാവുന്നതും അഭിലഷണീയവുമായ സമ്പത്തിനെ ഇത് സൂചിപ്പിക്കുന്നു.

असत् (അസത്) ലഭ്യമാക്കുന്നു, പ്രാപിക്കപ്പെടുന്നു. ഈശ്വരന്റെ അനുഗ്രഹത്താൽ മനുഷ്യന് ആവശ്യമായ വസ്തുക്കളും വിഭവങ്ങളും ലഭിക്കുന്നു എന്നതിനെ ഇത് സൂചിപ്പിക്കുന്നു.

इत् (ഇത്) നിശ്ചയമായും, ഉറപ്പായും. “ഇത് ഈശ്വരന്റെ അനുഗ്രഹം തന്നെയാണ്” എന്ന ഉറപ്പിനെ ഊന്നിപ്പറയുന്ന പദമാണിത്.

ते (തേ) നിന്റെ, അങ്ങയുടേത്, അങ്ങേക്കുള്ളത്. നമുക്ക് ലഭിക്കുന്ന സമ്പത്ത്, കഴിവ്, ശക്തി എന്നിവയെല്ലാം ഈശ്വരന്റെ അനുഗ്രഹത്താൽ ലഭിച്ചതാണ്; അവ യഥാർത്ഥത്തിൽ ഈശ്വരനുടേതാണ് എന്ന ബോധ്യമാണ് ഇതിലൂടെ പ്രകടമാകുന്നത്.

विभु (വിഭു) എല്ലായിടത്തും വ്യാപിച്ചിരിക്കുന്നവൻ, എല്ലാം നൽകുന്നവൻ. മനുഷ്യന്റെ ആവശ്യങ്ങൾ നിറവേറ്റുന്ന പരമസത്യത്തിന്റെ അതിരുകളില്ലാത്ത ശക്തിയെ ഇത് സൂചിപ്പിക്കുന്നു.

प्रभु (പ്രഭു) അധിപൻ, ശക്തനായ ഈശ്വരൻ. എല്ലാം നിയന്ത്രിക്കുകയും സംരക്ഷിക്കുകയും അനുഗ്രഹിക്കുകയും ചെയ്യുന്ന പരമാത്മാവിനെയാണ് ഇത് സൂചിപ്പിക്കുന്നത്.

വ്യാഖ്യാനം

ഈ മന്ത്രത്തിൽ ഭക്തൻ പരമൈശ്വര്യമുള്ള ഈശ്വരനെ ആഴമായ ഭക്തിയോടും വിനയത്തോടും കൂടി പ്രാർത്ഥിക്കുന്നു. “ഓ പ്രഭോ! ഞങ്ങളുടെ ജീവിതം ധർമ്മത്തിന്റെ മാർഗത്തിലൂടെ മുന്നേറുകയും ലോകക്ഷേമത്തിന് ഉപകാരപ്പെടുകയും ചെയ്യുന്ന തരത്തിൽ ഞങ്ങളെ നല്ല പ്രവർത്തനങ്ങളിലേക്ക് പ്രേരിപ്പിക്കുകയും മുന്നോട്ട് നയിക്കുകയും ചെയ്യണമേ” എന്നാണ് ഭക്തൻ പ്രാർത്ഥിക്കുന്നത്. ഇവിടെ “चोदय (ചോദയ)” എന്ന പദം മനുഷ്യന്റെ ഉള്ളിൽ നല്ല ചിന്ത, ഉന്നതമായ ആശയം, ധർമ്മബോധം, സേവനമനോഭാവം എന്നിവ ഉണർത്തുന്ന ദൈവിക പ്രചോദനത്തെയാണ് സൂചിപ്പിക്കുന്നത്.

“चित्रम् (ചിത്രം)” എന്നറിയപ്പെടുന്ന സമ്പത്ത് സാധാരണ ഭൗതിക സമ്പത്തല്ല. ജ്ഞാനം വളർത്തുകയും സദ്ഗുണങ്ങളെ ഉയർത്തുകയും മനുഷ്യജീവിതത്തെ പ്രകാശപൂർണ്ണമാക്കുകയും ചെയ്യുന്ന ഉന്നതമായ സമ്പത്താണ് അത്. അത്തരം സമ്പത്ത് വ്യക്തിപരമായ സുഖത്തിനായി മാത്രം ഉപയോഗിക്കാതെ ലോകക്ഷേമത്തിനും ഉപയോഗിക്കണം എന്നതാണ് മന്ത്രത്തിന്റെ പ്രധാന ലക്ഷ്യം. “राधः (രാധഃ)” എന്ന പദം നല്ല പ്രവർത്തനങ്ങൾ പൂർത്തിയാക്കാൻ സഹായിക്കുന്ന വിഭവങ്ങളെയും നേട്ടങ്ങൾ നൽകുന്ന ശക്തിയെയും സൂചിപ്പിക്കുന്നു. അതായത്, ഈശ്വരൻ നൽകുന്ന സമ്പത്ത് ധർമ്മപ്രവർത്തനങ്ങൾ, സേവനം, വിദ്യാഭ്യാസം, നന്മ, സാമൂഹിക പുരോഗതി എന്നിവയ്ക്ക് അനുകൂലമായിരിക്കണം.

“वरेण्यम् (വരേണ്യം)” എന്നതിലൂടെ ആ സമ്പത്ത് ഉന്നതവും തിരഞ്ഞെടുക്കാൻ യോഗ്യവും ധാർമ്മികമായ മാർഗത്തിലൂടെ സമ്പാദിച്ചതുമായിരിക്കണം എന്ന് ഊന്നിപ്പറയുന്നു. അധാർമ്മികമായ മാർഗത്തിലൂടെ ലഭിക്കുന്ന സമ്പത്തല്ല; ഈശ്വരാനുഗ്രഹത്താൽ സത്യസന്ധമായ മാർഗത്തിലൂടെ ലഭിക്കുന്ന ശുദ്ധമായ സമ്പത്താണ് യഥാർത്ഥ സമ്പത്ത് എന്നതാണ് ഇവിടെ അവതരിപ്പിക്കുന്ന ആശയം.

ഈ മന്ത്രത്തിന്റെ മറ്റൊരു ആഴമുള്ള ആശയം, മനുഷ്യൻ തന്റെ സമ്പത്ത്, കഴിവ്, ശക്തി എന്നിവയെ സ്വന്തം സ്വത്തായി മാത്രം കരുതാതെ, അവയെല്ലാം ഈശ്വരന്റെ അനുഗ്രഹത്താൽ ലഭിച്ചതാണ് എന്ന് തിരിച്ചറിയണം എന്നതാണ്. “ते (തേ)” എന്നും “इत् (ഇത്)” എന്നും വരുന്ന പദങ്ങൾ “ഇവയെല്ലാം നിശ്ചയമായും അങ്ങയുടേതാണ്” എന്ന സത്യത്തെ ഊന്നിപ്പറയുന്നു. മനുഷ്യൻ പ്രവർത്തിക്കുന്നു; എന്നാൽ ശക്തി, ജ്ഞാനം, അവസരം, വിഭവം എന്നിവയെല്ലാം നൽകുന്നത് ഈശ്വരനാണ്. അതുകൊണ്ട് മനുഷ്യൻ ഒരു ഉപകരണം മാത്രമാണ്; പ്രവർത്തിപ്പിക്കുന്ന അടിസ്ഥാനശക്തി പരമസത്യമാണ്.

“विभु (വിഭു)” എന്നും “प्रभु (പ്രഭു)” എന്നും വരുന്ന പദങ്ങൾ ഈശ്വരൻ എല്ലായിടത്തും വ്യാപിച്ചിരിക്കുന്നവനും എല്ലാം സംരക്ഷിക്കുന്ന ശക്തനായ അധിപനുമാണെന്ന് കാണിക്കുന്നു. മനുഷ്യന് ആവശ്യമായ വസ്തുക്കൾ, ജീവിതത്തിന് വേണ്ട വിഭവങ്ങൾ, അനുഭവിക്കേണ്ട നന്മകൾ എന്നിവയെല്ലാം ഈശ്വരാനുഗ്രഹത്താൽ ലഭിക്കുന്നു. ആ അനുഗ്രഹം ലോകക്ഷേമത്തിനും ധാർമ്മികജീവിതത്തിനും ഉപയോഗിക്കണം എന്നതാണ് ഈ മന്ത്രത്തിന്റെ ഉന്നതമായ തത്ത്വം.

അതുകൊണ്ട് ഈ മന്ത്രം സമ്പത്ത് മാത്രം ചോദിക്കുന്ന ഒരു സാധാരണ പ്രാർത്ഥനയല്ല. മറിച്ച്, “ജ്ഞാനവും ധർമ്മവും ഉള്ള ഉന്നതമായ ജീവിതം നയിക്കാനും ലോകക്ഷേമത്തിന് ഉപകാരപ്പെടുന്ന ശുദ്ധമായ സമ്പത്ത് നേടാനും ഈശ്വരൻ അനുഗ്രഹിക്കണമേ; ആ സമ്പത്തും ശക്തിയും യഥാർത്ഥത്തിൽ ഈശ്വരന്റെ അനുഗ്രഹമാണെന്ന് തിരിച്ചറിഞ്ഞ് വിനയത്തോടെ ജീവിക്കണം” എന്ന ആത്മീയപാഠം നൽകുന്ന മന്ത്രമാണിത്.

ഉപസംഹാരം

ഈ മന്ത്രം മനുഷ്യജീവിതത്തിന്റെ ഉന്നതമായ ലക്ഷ്യം ബോധ്യപ്പെടുത്തുന്ന അനുഗ്രഹമന്ത്രമാണ്. മനുഷ്യൻ സമ്പത്ത്, ജ്ഞാനം, ശക്തി എന്നിവ നേടണം; എന്നാൽ അവ വ്യക്തിപരമായ സുഖത്തിനായി മാത്രം ഉപയോഗിക്കാതെ ധർമ്മത്തിനും ലോകക്ഷേമത്തിനും സേവനത്തിനും നല്ല പ്രവർത്തനങ്ങൾക്കും ഉപയോഗിക്കണം എന്നതാണ് ഇത് ഊന്നിപ്പറയുന്നത്. ഈശ്വരാനുഗ്രഹത്താൽ ലഭിക്കുന്ന സമ്പത്ത് ശുദ്ധവും സത്യസന്ധമായ മാർഗത്തിലൂടെ ലഭിച്ചതുമായും മനുഷ്യകുലത്തിന്റെ ക്ഷേമത്തിന് അനുകൂലമായതുമായിരിക്കണം എന്ന് ഈ മന്ത്രം ഉപദേശിക്കുന്നു.

കൂടാതെ, മനുഷ്യൻ “എല്ലാം എന്റേതാണ്” എന്ന അഹങ്കാരം ഉപേക്ഷിച്ച് “എല്ലാം ഈശ്വരന്റെ അനുഗ്രഹമാണ്” എന്ന സത്യം തിരിച്ചറിയണം എന്നും ഇത് ബോധ്യപ്പെടുത്തുന്നു. നമുക്കുള്ള ജ്ഞാനം, കഴിവ്, വിഭവം, അവസരം എന്നിവയെല്ലാം പരമസത്യത്തിന്റെ അനുഗ്രഹത്താൽ ലഭിച്ചവയാണ്; മനുഷ്യൻ അവ ഉപയോഗിക്കുന്ന ഒരു ഉപകരണം മാത്രമാണ്. ഈ ബോധ്യത്തോടെ വിനയത്തോടും ഭക്തിയോടും കൂടി ജീവിക്കുമ്പോൾ ജീവിതം ഉയരുന്നു.

അതുകൊണ്ട് ഈ മന്ത്രം ഭൗതികസമ്പത്തിനായുള്ള പ്രാർത്ഥനയെ അതിജീവിച്ച്, ജ്ഞാനം, ധർമ്മം, വിനയം, ലോകക്ഷേമം, ഈശ്വരബോധം എന്നിവയെ ഏകീകരിക്കുന്ന ആത്മീയജീവിതത്തിന്റെ മഹത്തായ സന്ദേശം നൽകുന്ന ദൈവികമന്ത്രമായി നിലകൊള്ളുന്നു.