इन्द्रं विश्वा अवीवृधन्त्समुद्रव्यचसं गिरः ।

रथीतमं रथीनां वाजानां सत्पतिं पतिम् ॥ २ ॥

இந்த்ரம் விஶ்வா அவீவ்ருதந்த் சமுத்ரவ்யசம் கிரஃ ।

ரதீதமம் ரதீநாம் வாஜானாம் ஸத்பதிம் பதிம் || 1 ||

பொருள்:

इन्द्रम् இந்த்ரம் –  இந்திரனை; சக்தியின் அதிபதியை; பரம ஐஸ்வர்யமுடைய இறைவனை. இங்கு ‘இந்த்ரம்’ என்பது ஒரு தேவநாமம் மட்டுமல்ல. சகல சக்திகளின் மூலமாகவும், உயிர்களின் நண்பராகவும், மனிதனை வெற்றிப்பாதையில் நடத்துபவராகவும் இருக்கும் பரம்பொருளைக் குறிக்கிறது. மனிதன் இறைவனின் நட்பையும் அருளையும் அடைந்தால் அவனுடைய பலமும் தன்னம்பிக்கையும் பல மடங்கு பெருகும் என்பதை இச்சொல் உணர்த்துகிறது.

विश्वाः விஶ்வாஃ – அனைத்தும், எல்லாமும், சகலமும். இச்சொல் இறைவனின் மகிமை ஒரு குறிப்பிட்ட பகுதியால் மட்டுமல்ல, அனைத்தாலும் வெளிப்படுகிறது என்பதைச் சுட்டுகிறது. உலகின் சகல ஞானவாக்குகளும், நற்குணங்களும், உயிர்களின் உயர்ந்த உணர்வுகளும் இறைவனையே போற்றுகின்றன.

अवीवृधन्त् அவீவ்ருதந்த் – வளர்த்தன, பெருக்கின, புகழால் உயர்த்தின. இங்கு வேதவாணிகளும் பக்தர்களின் ஸ்துதிகளும் இறைவனின் மகிமையை வெளிப்படுத்துகின்றன என்பதே கருத்து. இறைவன் தன்னால் பெருகுபவர் அல்ல; ஆனால் அவருடைய மகத்துவத்தை அறிந்து போற்றும் போது, அந்த மகிமை மனிதனுடைய உள்ளத்தில் மேலும் மேலும் வெளிப்படுகிறது.

समुद्रव्यचसम् சமுத்ரவ்யசம் – சமுத்திரம் போல அகன்ற பரப்புடையவர்; எல்லையற்ற விரிவுடையவர். ‘சமுத்ர’ என்பது கடல்; ‘வ்யசம்’ என்பது பரவல் அல்லது அகலம். இறைவனின் அறிவும் அருளும் கடலைப்போல் எல்லையற்றவை. அவருடைய சக்தி அனைத்தையும் ஆட்கொண்டு நிற்கிறது. அவருடைய நட்பில் இருப்பவர்க்கு குறை, பயம், எல்லை ஆகியவை இல்லை என்பதே இதன் உணர்வு.

गिरः கிரஃ – வாக்குகள், ஸ்துதிகள், வேதவாணிகள். இங்கு ‘கிரஃ’ என்பது இறைவனைப் போற்றும் வேதவாக்குகளையும் பக்தி நிறைந்த ஸ்துதிகளையும் குறிக்கிறது. காலை, மாலை, வாழ்வின் அனைத்துக் காலங்களிலும் இறைவனை நினைத்து போற்றும் வாழ்க்கையே உயர்ந்த வாழ்க்கை என்று இச்சொல் எடுத்துரைக்கிறது.

रथीतमम् ரதீதமம் – ரதிகளை நடத்துவோரில் சிறந்தவர்; வழிநடத்துவதில் உயர்ந்தவர். ரதம் வாழ்க்கைப் பயணத்தின் அடையாளமாக எடுத்துக்கொள்ளப்படுகிறது. மனித வாழ்க்கை என்னும் ரதத்தைச் சரியான திசையில் செலுத்தும் உயர்ந்த சாரதி இறைவனே. அவருடைய வழிகாட்டுதலால் மனிதன் குழப்பமின்றி இலக்கை அடைகிறான்.

रथीनाम् ரதீநாம் – ரதமுடையோரின்; பயணிகளின்; செயலில் ஈடுபடுவோரின். இங்கு ‘ரதீநாம்’ என்பது வாழ்க்கைப் போராட்டத்தில் ஈடுபட்டிருக்கும் மனிதர்களைக் குறிக்கிறது. உலக வாழ்க்கை ஒரு இயக்கம்; அந்த இயக்கத்தில் மனிதன் தனியாக அல்ல, இறைவனின் அருளால் முன்னேறும் பயணி என்பதே இச்சொல்லின் கருத்து.

वाजानाम् வாஜானாம் – அன்னங்களின்; பலங்களின்; செல்வங்களின். ‘வாஜ’ என்பது உணவு, வலிமை, வளம் ஆகிய அனைத்தையும் குறிக்கிறது. உயிர்க்குத் தேவையான சக்தியும் வாழ்வாதாரமும் இறைவனிடமிருந்தே கிடைக்கின்றன. உடல் பலம், மனவலிமை, அறிவு, செல்வம்—இவை அனைத்தும் அவருடைய அருளின் வெளிப்பாடுகளே.

सत्पतिम् ஸத்பதிம் – நன்மையின் அதிபதி; உண்மையான தலைவன். இச்சொல் இறைவனை தர்மத்தின் ஆதாரமாகக் காட்டுகிறது. நல்லொழுக்கம், நீதி, உண்மை ஆகியவற்றை நிலைநிறுத்தும் தலைவன் இறைவனே. அவருடைய நட்பில் இருப்பவன் தவறான பாதையில் செல்லாமல் நன்மையை நோக்கி நடத்தப்படுகிறான்.

पतिम् பதிம் – அதிபதி; ஆண்டவன்; பாதுகாவலன். இம்மந்திரத்தின் நிறைவு சொல்லான ‘பதிம்’ இறைவனின் பரிபாலக தன்மையை எடுத்துரைக்கிறது. அவர் வெறும் சக்தியின் ஆதாரம் மட்டுமல்ல; உயிர்களை காத்து வழிநடத்தும் கருணைமிக்க ஆண்டவரும் ஆவார். அவருடைய சரணில் இருப்பவர்க்கு தோல்வி அல்லது பயம் இல்லை.

விளக்கம்:

இம்மந்திரம் இறைவனின் எல்லையற்ற சக்தியையும், மனித வாழ்க்கையில் அவருடைய நட்பு மற்றும் அருளின் அவசியத்தையும் ஆழமாக எடுத்துரைக்கிறது. “இந்த்ரம்” என்ற சொல்லின் மூலம், இறைவன் வெறும் தேவநாமமாக அல்லாது, சகல சக்திகளின் மூலமாகவும் உயிர்களின் உண்மையான நண்பராகவும் விளங்குபவர் என மந்திரம் உணர்த்துகிறது. மனிதன் தனியாக வாழ்வின் சவால்களை எதிர்கொள்ளும் போது அவனுடைய ஆற்றல் வரையறுக்கப்பட்டதாக இருக்கலாம்; ஆனால் இறைவனின் நட்பும் அருளும் அவனுடன் சேர்ந்தபோது, அவனுடைய மனவலிமை, தன்னம்பிக்கை மற்றும் செயலாற்றல் பல மடங்கு பெருகுகின்றன. ஒரு சாதாரண நண்பரின் துணையால் கூட மனிதனின் வலிமை அதிகரிக்கின்றது என்றால், சகல சக்திகளின் அதிபதியான இறைவனின் நட்பில் இருக்கும் மனிதனுக்கு எந்தக் குறையும் அச்சமும் எஞ்சாது என்பதே இம்மந்திரத்தின் அடிப்படை உணர்வாகும்.

“விஶ்வாஃ” மற்றும் “அவீவ்ருதந்த்” என்ற சொற்கள், இறைவனின் மகிமை அனைத்தாலும் போற்றப்பட்டு வெளிப்படுகிறது என்பதை விளக்குகின்றன. உலகின் உயர்ந்த ஞானவாக்குகள், நல்லுணர்வுகள், வேதமந்திரங்கள் மற்றும் பக்தர்களின் ஸ்துதிகள் அனைத்தும் இறைவனையே நோக்கி செல்கின்றன. இறைவன் மனிதர்களின் புகழால் உயர்வதில்லை; ஆனால் அவருடைய மகிமையை உணர்ந்து பக்தியுடன் போற்றும் போது, அந்த இறைமகிமை மனிதனுடைய உள்ளத்தில் மேலும் மேலும் வெளிச்சமாய் விளங்குகிறது. இதனால் ஸ்துதி என்பது இறைவனுக்கான கடமையாக மட்டுமல்ல; மனித உள்ளத்தைப் பரிசுத்தப்படுத்தும் ஆன்மீகச் சாதனையாகவும் அமைகிறது.

“சமுத்ரவ்யசம்” என்ற சொல் இறைவனின் அகன்ற தன்மையை மிகவும் அழகாகச் சித்தரிக்கிறது. சமுத்திரம் போல எல்லையற்ற பரப்பும் ஆழமும் கொண்டவர் இறைவன். அவருடைய அறிவும் அருளும் சக்தியும் எல்லா இடங்களிலும் பரவி நிற்கின்றன. இத்தகைய எல்லையற்ற இறைநிலையை உணர்ந்த மனிதனுக்கு குறை உணர்வும் பயமும் மறைகின்றன. ஏனெனில், அவன் தன்னை ஒரு தனிமனிதனாக அல்லாது, பரந்த இறைஅருளின் பாதுகாப்பிற்குள் வாழ்பவனாக உணரத் தொடங்குகிறான்.

“கிரஃ” என்ற சொல், வேதவாணிகளும் இறைஸ்துதிகளும் மனித வாழ்க்கையில் வகிக்கும் முக்கிய பங்கினை எடுத்துரைக்கிறது. காலை, மாலை என வாழ்க்கையின் தொடக்கத்திலும் முடிவிலும் மட்டுமல்லாது, வாழ்நாள் முழுவதும் இறைவனை நினைத்து போற்றும் மனப்பான்மையே உண்மையான ஸ்துதியென மந்திரம் உணர்த்துகிறது. இவ்வாறு இறைவனை நோக்கிய நினைவும் நன்றியுணர்வும் மனித வாழ்க்கையை புனிதமான வழிபாடாக மாற்றுகின்றன. மனிதனின் செயல்கள், எண்ணங்கள், உழைப்பு அனைத்தும் இறைநினைவோடு இணையும் போது, வாழ்க்கை முழுவதும் ஒரு ஸ்தோத்திரமாக மாறுகிறது.

“ரதீதமம்” மற்றும் “ரதீநாம்” என்ற சொற்கள் மனித வாழ்க்கையை ஒரு ரதப் பயணமாக உருவகப்படுத்துகின்றன. உலக வாழ்க்கை தொடர்ந்து நகரும் ஒரு பயணம்; அதில் மனிதன் பல சவால்களையும் குழப்பங்களையும் எதிர்கொள்கிறான். இப்பயணத்தில் சரியான திசையை காட்டும் சாரதி இறைவனே. அவர் வாழ்க்கை என்னும் ரதத்தை நல்வழியில் நடத்தும் சிறந்த வழிகாட்டி. மனிதன் தனிச்சக்தியால் எல்லாவற்றையும் சாதிப்பவன் அல்ல; இறைவனின் வழிகாட்டுதலால் முன்னேறும் பயணியாவான் என்பதே இங்கு வலியுறுத்தப்படுகிறது.

“வாஜானாம்” என்ற சொல், உணவு, வலிமை, வளம் மற்றும் வாழ்வாதாரத்தின் மூலமாக இறைவனை எடுத்துரைக்கிறது. உடல் வலிமை, மன உறுதி, அறிவாற்றல், செல்வம், உழைப்புத் திறன்—இவை அனைத்தும் இறையருளின் வெளிப்பாடுகளாகவே கருதப்படுகின்றன. மனிதன் அடையும் ஒவ்வொரு வளமும் அவனுடைய தனிப்பட்ட பெருமையல்ல; இறைவன் அளித்த அருளின் பலனாகும் என்பதை இச்சொல் நினைவூட்டுகிறது.

“ஸத்பதிம்” மற்றும் “பதிம்” என்ற சொற்கள் மந்திரத்தின் இறுதி உச்ச கருத்தை வெளிப்படுத்துகின்றன. இறைவன் சக்தியின் அதிபதி மட்டுமல்ல; தர்மத்தின் தலைவரும் உயிர்களின் கருணைமிக்க பாதுகாவலனும் ஆவார். உண்மை, நீதி, நல்லொழுக்கு ஆகியவற்றின் ஆதாரமாக அவர் விளங்குகிறார். அவருடைய நட்பிலும் சரணிலும் வாழ்பவன் தவறான பாதையில் செல்லாமல் நன்மையின் வழியில் நடத்தப்படுகிறான். மேலும் இறைவனின் அருளால் மனிதன் வெற்றியை அடைகிறான்; இறைவன் ஒருபோதும் தோல்வியுறாதவர் என்பதால், அவரைச் சரணடைந்தவன் தோல்வியால் முற்றிலும் உடைக்கப்படுவதில்லை. அவனுடைய முயற்சிகளும் வெற்றிகளும் இறைசக்தியோடு இணைந்து விளங்குகின்றன.

எனவே இம்மந்திரம் முழுமையாகக் கூறுவது என்னவெனில், உலகின் சகல வாக்குகளாலும் போற்றப்படும், சமுத்திரம் போல எல்லையற்ற சக்தியும் அருளும் கொண்ட இறைவன், மனித வாழ்க்கையின் உண்மையான நண்பர், சிறந்த வழிகாட்டி, சகல வளங்களின் ஆதாரம் மற்றும் தர்மத்தின் பாதுகாவலன் ஆவார். மனிதன் காலை மாலை என்றும், வாழ்க்கை முழுவதும் இறைவனைப் போற்றி, அவருடைய நட்பிலும் சரணிலும் நிலைத்திருக்கும்போது, அவனுடைய வாழ்க்கை பயமற்றதாகவும் அருள்மிக்கதாகவும் வெற்றிநிறைந்ததாகவும் மாறுகிறது. இதுவே இம்மந்திரம் அளிக்கும் ஆழ்ந்த வேதப் போதனையாகும்.

முடிவுரை :

இம்மந்திரம், இறைவன் சகல சக்திகளின் மூலமும், எல்லையற்ற அருளும் அறிவும் கொண்ட பரம்பொருளும், உயிர்களின் உண்மையான நண்பரும் பாதுகாவலனும் ஆவார் என்பதை வலியுறுத்துகிறது. உலகின் வேதவாணிகளும் பக்தி நிறைந்த ஸ்துதிகளும் அவருடைய மகிமையை வெளிப்படுத்துகின்றன; அந்த ஸ்துதி மனித உள்ளத்தைத் தூய்மைப்படுத்தி இறைநெருக்கத்தை வளர்க்கும் ஆன்மீக சாதனையாகவும் அமைகிறது. சமுத்திரம் போல அகன்ற இறைஅருளை உணர்ந்த மனிதன் பயம், குறை உணர்வு மற்றும் தனிமையிலிருந்து விடுபடுகிறான். வாழ்க்கை என்னும் ரதப் பயணத்தில் இறைவனே சிறந்த சாரதியும் வழிகாட்டியும் ஆவார்; அவருடைய அருளால் மனிதன் சரியான பாதையில் நடத்தப்பட்டு செயல்களில் வெற்றியடைகிறான். மேலும் உடல் வலிமை, மன உறுதி, அறிவு, செல்வம் மற்றும் வாழ்வின் அனைத்து வளங்களும் இறையருளின் வெளிப்பாடுகள் என்பதையும் மந்திரம் நினைவூட்டுகிறது. ஆகவே மனிதன் வாழ்க்கை முழுவதையும் இறைநினைவும் ஸ்துதியும் நிறைந்ததாக ஆக்கி, இறைவனின் நட்பிலும் சரணிலும் நிலைத்து வாழும்போது, பயமின்றி, குறைவின்றி, தர்மநெறியில் வெற்றியுடனும் ஆன்மீக நிறைவுடனும் வாழ முடியும் என்பதே இம்மந்திரத்தின் ஆழ்ந்த சாரமாகும்.