अतः परिज्मन्ना गहि दिवो वा रोचनादधि ।

समस्मिन्नृञ्जते गिरः ॥ ९ ॥

அத: பரிஜ்மன்னா கஹி திவோ வா ரோசனாதத்ஹி ।

சமஸ்மினநிருஞ்சதே கிரஹ ॥ 9 ॥

பொருள்:   

अतः அதஃ – இங்கிருந்து, இதனால், இதற்குப் பிறகு.முன்னதாக கூறப்பட்ட ஆன்மீக சாதனை மற்றும் இறைஉபாசனையின் தொடர்ச்சியாக, சாதகன் இப்போது இறைவனை நேரடியாக அணைகிறான்.

परिज्मन् பரிஜ்மன் – எங்கும் நிறைந்திருப்பவன், சர்வவவியாபஹி. இறைவன் ஒரு இடத்தில் மட்டுமே இருப்பவன் அல்ல; பூமி, ஆகாயம், தெய்வீக உலகங்கள் அனைத்திலும் பரவி நிறைந்திருக்கும் பரம்பொருள் என்பதை இது உணர்த்துகிறது.

 आ गहि ஆ கஹி – வருக, எம்மை அணுகுக, எமக்கு வெளிப்படுக. சாதகன் இறைவனை வேண்டிக் கூப்பிடுகிறான் — “என் உள்ளத்தில் வெளிப்பட்டு, உன் சாந்நித்யத்தை உணரச் செய்” என்ற ஆழ்ந்த பக்தி உணர்வு இதில் உள்ளது.

दिवः திவோ – தெய்வீக உலகத்திலிருந்து, வானுலகத்திலிருந்து. இறைவனின் ஒளி உயர்ந்த தெய்வீக நிலைகளிலும் வெளிப்படுகிறது என்பதை இது குறிக்கிறது.

वा வா – அல்லது, மேலும். இறைவன் ஒரு உலகத்தில் மட்டும் அல்லாது, எல்லா நிலைகளிலும் இருப்பதை இது வலியுறுத்துகிறது.

रोचनात् ரோசனாத் – ஒளிமிக்க இடத்திலிருந்து; இங்கு சந்திரன், மின்னல் போன்ற பிரகாசமிக்க ஆகாயத் தளங்களிலிருந்து. இயற்கையின் ஒளி, விண்மீன்கள், மின்னல், சந்திரன் போன்ற அனைத்திலும் இறைவனின் மகிமை வெளிப்படுகிறது.

अधि அதி – மேலிருந்து, அதற்கு அப்பால், அதனுள் இருந்து. இறைவன் எல்லாவற்றையும் தாண்டியும், அவற்றுக்குள் நிறைந்தும் இருப்பவன் என்பதை இது உணர்த்துகிறது.

सम् ஸம் – முழுமையாக, ஒன்றிணைந்து. மனிதன் தனது மனம், சிந்தனை மற்றும் வாழ்க்கையை முழுமையாக இறைவனுடன் இணைக்க வேண்டும் என்பதைக் குறிக்கிறது.

अस्मिन् அஸ்மின் – இவ்விறைவனில், இந்த பரமாத்மாவில். சாதகன் தனது வாழ்க்கையின் மையமாக பரமாத்மாவை ஏற்றுக் கொள்கிறான்.

ऋञ्जते ருஞ்ஜதே – அலங்கரிக்கிறார்கள், அழகுபடுத்துகிறார்கள், மேம்படுத்து கிறார்கள். இறைவனைத் துதிக்கும் பக்தர்கள், தங்கள் வாழ்க்கையை இறைவனின் குணங்களுக்கு ஏற்ப மாற்றி, உயர்ந்த ஒழுக்கம் மற்றும் ஆன்மீக அழகால் அலங்கரிக்கிறார்கள்.

गिरः கிரஃ – துதிப்பவர்கள், ஸ்தோத்திரங்கள், பக்தர்கள்.இறைவனை துதிக்கும் பக்தர்கள், அந்த துதியின் மூலம் தங்கள் மனத்தையும் வாழ்க்கையையும் தூய்மைப்படுத்துகின்றனர்.

விளக்கம்:

இந்த வேத மந்திரம் இறைவனின் சர்வவவியாபஹத் தன்மையையும், அவனை அனைத்திலும் உணரும் ஆன்மீக சாதகனின் உள்நிலையையும் மிக அழகாக எடுத்துரைக்கிறது. மனிதன் ஆன்மீக சாதனையில் முன்னேறும்போது, இறைவனை ஒரு குறிப்பிட்ட இடத்தில் மட்டுமே இருக்கிறவராகக் காணாமல், உலகின் அனைத்திலும் நிறைந்திருக்கும் பரம்பொருளாக உணரத் தொடங்குகிறான். இந்த உயர்ந்த ஆன்மீக பார்வையே இம்மந்திரத்தின் மையக் கருத்தாகும்.

“அதஃ” என்ற சொல் முன்னதாகக் கூறப்பட்ட ஆன்மீக சாதனை மற்றும் இறைஉபாசனையின் தொடர்ச்சியை உணர்த்துகிறது. மனஒழுக்கம், பிராண சாதனை, இறைநினைவு போன்ற வழிகளில் தன்னைத் தூய்மைப்படுத்திக் கொண்ட சாதகன், இப்போது இறைவனை நேரடியாக அனுபவிக்க விரும்புகிறான். அதனால் அவன் ஆழ்ந்த பக்தியுடன் இறைவனை அழைக்கிறான்.

“பரிஜ்மன்” என்பது எங்கும் நிறைந்திருக்கும் சர்வவவியாபஹத் பரம்பொருளைக் குறிக்கிறது. இறைவன் கோயில்களில் மட்டும் இருப்பவர் அல்ல; பூமி, ஆகாயம், விண்மீன்கள், இயற்கை, உயிர்கள் அனைத்திலும் பரவி நிறைந்திருப்பவர். இந்த உண்மையை உணரும் போது, சாதகனின் பார்வை விரிவடைகிறது. அவன் உலகைப் பார்க்கும் விதமே மாறுகிறது.

“ஆ கஹி” என்பது “எமக்கு வெளிப்படு, எம்மை அணுகு” என்ற பக்தி நிறைந்த வேண்டுகோள். சாதகன் இறைவனை வெறும் தத்துவமாக அல்லாமல், உள்ளார்ந்த அனுபவமாக உணர விரும்புகிறான். “என் மனத்தில் நீ வெளிப்பட்டு, உன் சாந்நித்யத்தை நான் உணரச் செய்” என்ற ஆழ்ந்த ஆன்ம ஏக்கம் இதில் அடங்கியுள்ளது.

“திவோ வா ரோசனாததி” என்பது இறைவன் தெய்வீக உலகங்களிலும், ஒளிமிக்க ஆகாயத் தளங்களிலும் வெளிப்படுகிறான் என்பதை உணர்த்துகிறது. சூரியன், சந்திரன், மின்னல், விண்மீன்கள் போன்ற இயற்கையின் ஒளி வடிவங்களில் இறைவனின் மகிமை வெளிப்படுகிறது. இந்த உலகின் அழகும் ஒழுங்கும் அனைத்தும் இறைவனின் சக்தியின் வெளிப்பாடுகளாகவே சாதகனுக்குத் தோன்றுகின்றன.

இறைவனை இவ்வாறு அனைத்திலும் காணத் தொடங்கும் போது, மனிதனின் வாழ்க்கை உள்ளார்ந்த மாற்றத்தை அடைகிறது. “ஸமஸ்மின்ன்ருஞ்ஜதே” என்பது பக்தர்கள் தங்கள் வாழ்க்கையை இறைவனின் குணங்களுக்கு ஏற்ப அலங்கரிக்கிறார்கள் என்று பொருள் தருகிறது. இறைவனை தொடர்ந்து துதிக்கும் போது, அவர்கள் தங்களுடைய வாழ்க்கையையும் தூய்மை, கருணை, ஒழுக்கம், அன்பு, அமைதி போன்ற தெய்வீக குணங்களால் நிரப்பத் தொடங்குகிறார்கள்.

“கிரஃ” என்பது இறைவனை துதிக்கும் பக்தர்களைக் குறிக்கிறது. அவர்களின் துதி வெறும் வார்த்தை வழிபாடு அல்ல; அது வாழ்க்கையை மாற்றும் ஆன்மீக சாதனையாகிறது. இறைவனைப் போற்றும் போது, அவர்கள் தங்கள் மனதையும் செயல்களையும் இறைநெறிக்கேற்ப அமைத்துக் கொள்கிறார்கள். இதனால் அவர்களின் வாழ்க்கை மேலும் மேலும் அழகானதும், ஒளிமிக்கதுமானதுமாக மாறுகிறது.

இந்த மந்திரம் மனிதன் உலகின் அனைத்திலும் இறைவனின் மகிமையை காணும் நிலையை அடைய வேண்டும் என்பதை போதிக்கிறது. பூமி, ஆகாயம், தெய்வீக உலகங்கள், இயற்கையின் ஒளி — இவை அனைத்தும் இறைவனின் சித்தமும் சக்தியும் நிறைந்த தெய்வீக வெளிப்பாடுகள் என்பதை உணரச் செய்கிறது.

இவ்வாறு இறைவனின் பரவலான சாந்நித்யத்தை உணரும் மனிதன், தன் வாழ்க்கையையும் தெய்வீக குணங்களால் அலங்கரிக்கத் தொடங்குகிறான். அவனுடைய மனம் தூய்மையடைகிறது; வாழ்க்கை ஒழுக்கமிக்கதாகிறது; ஆன்மீக ஒளி அவனுள் பெருகுகிறது. இறுதியில் அவன் உலகின் அனைத்திலும் இறைவனை உணரும் உயர்ந்த ஆன்மீக நிலையை அடைகிறான்.

ஆகவே, இந்த மந்திரம் மனிதன் இறைவனை அனைத்திலும் காணும் பரந்த ஆன்மீக பார்வையை வளர்த்துக் கொண்டு, தன் வாழ்க்கையை தெய்வீக குணங்களால் அலங்கரித்து, இறைநெருக்கம் மற்றும் ஆன்மீக ஒளி நிறைந்த வாழ்வை அடைய வேண்டும் என்ற ஆழ்ந்த ஆன்மீகச் செய்தியை வழங்குகிறது.

முடிவுரை:

இந்த வேத மந்திரம் இறைவன் எங்கும் நிறைந்திருக்கும் சர்வவவியாபஹி பரம்பொருள் என்பதை ஆழமாக உணர்த்துகிறது. ஆன்மீக சாதனையின் மூலம் மனிதன் தனது குறுகிய பார்வையைத் தாண்டி, பூமி, ஆகாயம், ஒளி, இயற்கை, உயிர்கள் அனைத்திலும் இறைவனின் மகிமையையும் சாந்நித்யத்தையும் காணத் தொடங்குகிறான். இந்த உணர்வு அவனை வெளிப்புற வழிபாட்டிலிருந்து உள்ளார்ந்த இறைஅனுபவத்திற்குக் கொண்டு செல்கிறது.

இறைவனை தொடர்ந்து துதித்து தியானிக்கும் சாதகன், தன் வாழ்க்கையையும் இறைவனின் தெய்வீக குணங்களுக்கு ஏற்ப மாற்றிக் கொள்கிறான். அவன் மனம் தூய்மையடைகிறது; சிந்தனை உயர்கிறது; வாழ்க்கை ஒழுக்கம், அன்பு, அமைதி மற்றும் கருணை போன்ற ஆன்மீக பண்புகளால் அலங்கரிக்கப்படுகிறது. இதனால் அவன் வாழ்க்கை மேலும் மேலும் ஒளிமிக்கதாய், அழகானதாய், இறைநெறி நிறைந்ததாய் மாறுகிறது.

மேலும், இந்த மந்திரம் இறைஉபாசனை என்பது வெறும் சடங்கு அல்லது வார்த்தை துதி அல்ல; அது மனிதனின் உள்ளத்தையும் வாழ்க்கையையும் மாற்றும் ஆன்மீக சாதனை என்பதை வலியுறுத்துகிறது. உலகின் ஒவ்வொரு நிகழ்விலும், ஒவ்வொரு ஒளியிலும், ஒவ்வொரு உயிரிலும் இறைவனின் இருப்பை உணர்ந்த மனிதன், இறுதியில் இறைநெருக்கம், உள்ளார்ந்த அமைதி மற்றும் ஆன்மீக ஒளி நிறைந்த வாழ்வை அடைகிறான்.

ஆகவே, இந்த மந்திரம் மனிதன் அனைத்திலும் இறைவனை உணரும் பரந்த ஆன்மீக பார்வையை வளர்த்துக் கொண்டு, தன் வாழ்க்கையை தெய்வீக குணங்களால் அலங்கரித்து, உயர்ந்த ஆன்மீக நிறைவை அடைய வேண்டும் என்ற ஆழ்ந்த மற்றும் நிலையான ஆன்மீக உண்மையை போதிக்கிறது.